4 . پس از نقض پيمان رسول اكرم ( ص ) همچنان به ترويج و نشر دين و انجام رسالت خويش ادامه مىداد . قريش نيز همواره در سر راه او مانع‌تراشى مىكرد و با هر وسيله‌اى كه در اختيار داشت ، مردم را از جمع شدن در اطراف پيامبر ( ص ) و گوش دادن به سخنان او بازمىداشت . رسول اكرم ( ص ) صبورى و شكيبايى پيش گرفت ، نه كسل شد و نه دلتنگ . از اين رو قريش در اين ماجرا پيروز نشد و به نتيجه‌اى دست نيافت . حوادثى كه در اين مسير روى داد ، فراوان است . اگر بخواهيم همه را بررسى كنيم ، بحث به درازا خواهد كشيد ، لذا چاره‌اى نداريم جز اين كه از آن درگذريم . البته اين اقدام براى ما سخت دشوار است . 5 . نمايندگان نصارا رسول خدا ( ص ) هنوز در مكّه بود كه نخستين گروه از خارج مكّه و دقيقا از حبشه و به قولى از نجران به حضور آن حضرت رسيدند . اين گروه از مردم نصارا بنا به گفته ابن اسحاق بيست مرد بودند . ارقام ديگرى هم گفته‌اند . بوطى سرپرست اين هيأت را جعفر بن ابى طالب ( ره ) مىداند . « 1 » از اين نقل مىتوان فهميد كه آنان در سال هفتم هجرى به هنگام فتح خيبر ، آن موقع كه جعفر براى هميشه از حبشه برگشت ، همراه او به حضور پيامبر ( ص ) رسيدند . در هر حال گفته مىشود : مسيحيان در مسجد الحرام ، رسول خدا ( ص ) را ديدند ، با او سخن گفتند و پرسش كردند . مردم قريش نيز در پيرامون كعبه انجمن داشتند . هنگامى كه رسول خدا ( ص ) آنان را به اسلام دعوت كرد ، پذيرفتند و صادقانه ايمان آوردند . چون از نزد رسول خدا ( ص ) برخاستند ، ابو جهل با گروهى از

--> 1 / 137 - 138 ؛ الكامل فى التاريخ ، 2 / 88 ؛ البداية و النهايه ، 3 / 85 - 86 ؛ سيره ابن كثير ، 2 / 44 . ( 1 ) . فقه السيره ، 126 ؛ مجمع البيان ، 7 / 258 .